Kerstdagen.

Gezellige tijd samen met de hele familie. Of niet?

Sommige van ons hebben het geluk om een familie te hebben waar we gezellig naar toe kunnen rond de kerstdagen. Niet iedereen heeft dat. Misschien hoor jij bij die gelukkige maar ervaar je het heel anders.

Voel je dat je in het dagelijkse leven sprongen hebt gemaakt door yoga en of meditatiebeoefening? Voel je je beter, heb je beter leren ademen, voel je je gelukkiger en leef je meer vanuit je hart?

Yoga en meditatie helpt ons die kant op te gaan, vrijer te leven vanuit je hart.

Maar dan gaan we terug naar huis voor een ‘gezellig’ kerstdiner met het hele gezin en opeens zijn we terug waar we begonnen waren. Waarom is dat? Wat gaat er mis wanneer we terug zijn bij onze familie of het huis waarin we zijn opgegroeid, en dat ons terugtrekt in onze oude denkpatronen, emoties of gedragingen? Volgens de yogatraditie komt het door Samskaras.

Wat zijn Samskaras?

Samskara wordt vaak vertaald als je blauwdruk.

Het zijn impressies (of gewoontes) die we van de wereld hebben en waardoor we op bepaalde dingen altijd op een bepaalde manier reageren. Jouw persoonlijke Samskaras zijn gevormd door dingen die je hebt meegemaakt in het verleden.

Samskaras beginnen zich te vormen op het moment dat we worden geboren. Onze ouders, of degenen die ons opvoeden, spelen grotendeels een belangrijke rol bij het vormen van onze Samskaras. Toen we kinderen waren, werd ons waarnemingsvermogen gekleurd voor ons, er werd ons geleerd de wereld te zien zoals onze ouders, leraren en de samenleving het zagen. Op een bepaald punt in onze reis werden we wakker en begonnen we zelf te reflecteren, in het besef dat de lens waar we doorheen hebben gekeken misschien niet de waarheid is. De lens waardoor je alles bekijkt is vertroebeld. Door yoga te beoefenen, meditaties te doen begin je aan een reis van zelfonderzoek. Je begint de lens schoon te maken.

Alle indrukken uit je leven vormen deze Samskaras.

Samskaras beïnvloeden ons hoe we op dingen reageren, hoe we in bepaalde situaties handelen.

Vergelijk het met de groeven in een bergwand uitgesleten door de stroming van de rivier. De rivier snijdt beetje bij beetje langs de wand en vormt zo groeven. Onze geest (gedachten, emoties, overtuigingen, perceptie) is precies zoals de rivier. Beginnend als we jong zijn, begint het te zoeken naar soortgelijke en niet-vergelijkbare ervaringen en ze te verzamelen als overtuigingen en perceptie. Dit helpt ons om veilige en onveilige situaties te bepalen en vormt onze communicatie: “wanneer ik huil, brengt de verzorger me eten”, of misschien “wanneer ik huil, reageert niemand”. Door herhaling worden deze waarnemingen onze waarneming, of de groeven van onze geest.

We vormen zo overtuigingen over anderen en de wereld waarin we leven.

Nog een voorbeeld: Je bent vroeger eens een keer een yogales binnengestapt, je bent erg stijf en denkt dat yoga goed voor je is, maar je voelde je ongemakkelijke bij het zien van de andere lenige leerlingen. Het was dus een ongemakkelijke ervaring. Dan heb je misschien wel de overtuiging opgebouwd dat Yoga niets voor jou is. Elke keer als Yoga op je pad komt, reageer je bijna automatisch met ‘dat is niets voor mij, ik ben veel te stijf’. Dat is een Samskara.

Jouw persoonlijke Samskaras zijn dus gevormd door dingen die je hebt meegemaakt in het verleden. Het is een bepaalde (vaak beperkende) overtuiging die je over iets hebt. Samskaras weerhouden je ervan om de wereld te zien zoals hij echt is.

Als je met yoga of meditatie bent begonnen, ben je waarschijnlijk begonnen met het proces van het wegbranden van je Samskaras. Hoe weet je dat? Als je je anders gedraagt: meer geduldig, vriendelijk, respectvol, liefdevol, emotioneel stabiel of kwetsbaar, luchthartig, vrolijk, enz.

Door Samskaras of oude patronen te verbranden leren we in het nu te leven, waar de magie van het leven bestaat.

Waarom voelt het alsof je niets hebt geleerd, er geen vooruitgang is, wanneer je bij je familie bent?

Dit komt omdat de overgrote meerderheid van je Samskaras al op zeer jonge leeftijd werden gevormd. Ze hebben een leven lang de tijd gehad om sterker te worden. Zoals de rivier die zich in de aarde heeft gegraven, hoe langer hij stroomt, hoe dieper de groef. De samskaras die in je kindertijd zijn gevormd, zijn sterk verboden met de mensen uit die tijd. Dit zijn meestal je ouders, broers en zussen of je verzorgers. Je hebt misschien een hele tijd aan jezelf gewerkt, de buitenste lagen weggebrand, om vervolgens tijdens een familiediner te merken dat je bloed kookt, klaar om te ruziën, weg te rennen of te huilen. Er is een oud gezegde dat zoiets zegt als “als je denkt dat je verlicht bent, bezoek je familie”. Hoe perfect is die uitspraak, als een herinnering, dat yoga een gewoonte is en geen eenmalige productaankoop om je problemen op te lossen – we moeten voortdurend het vuur van transformatie aansteken om vrijheid van onze Samskaras te ervaren.

Hoewel veel van onze kinder-denkpatronen worden gevormd zonder ons bewustzijn, is het, het bewustzijn dat ons in staat stelt te verbranden, wat ons niet langer dient. Bewustzijn is ook wat ons toelaat om te kiezen hoe we ons willen voelen, handelen, denken en bestaan ​​in deze wereld. Bewustzijn is een staat van zijn die onze bewuste geest overspoelt wanneer we aanwezig zijn in het hier en nu. Heb je jezelf ooit een gedachte zien denken, ben je getuige geweest van de sensaties van je lichaam, of heb je besloten om adem te halen in plaats van te reageren? Het deel van jou dat zich bewust is van gedachten, emoties en acties, is bewustzijn en bewustzijn is iets dat je kunt versterken, net als een spier.

Hoe versterk je het?

Door Yoga, Meditatie, Ademwerk (pranayama) en Zelfonderzoek. Zelfonderzoek is ook het resultaat van de eerste drie oefeningen, omdat het ons bewustzijn is dat het onderzoek creëert. Zelfonderzoek is het proces van jezelf vragen stellen, je gedachten, emoties en gedragspatronen observeren en reflecteren op je acties en reacties. Door herhaling bouwt je bewustzijn kracht op en verbrandt je langzaam oude patronen – letterlijk vormen de hersenen nieuwe neurologische “bedradingen” die de manier waarop we handelen of reageren in een bepaalde situatie verandert.

Verankeren

Er is veel wat buiten onze controle ligt, zoals levensomstandigheden en de resultaten van onze acties. Maar we kunnen wel controle hebben over het innerlijke landschap van onze geest en onze acties.

Dat lijkt misschien een grote taak, en het kost veel tijd en doorzettingsvermogen om een dagelijkse routine op te bouwen voor yoga en meditatie. Maar er is één ding wat je nu al kunt doen om je te verankeren, je terrein te behouden, wanneer je een stap terug doet voor het al te bekende “gezellige” kerstdiner.

“Creëren en verankeren”

-Vorm eerst je intentie.

-Sla dan je anker in ‘de oceaanbodem’ en blijf diep gegrond in je intentie.

-Hoe wil je je voelen?

-Hoe wil je handelen?

Veranker jezelf in de antwoorden op deze vragen door jezelf af te vragen hoe je je wilt

voelen/handelen op het moment dat je bloed begint te koken onder het oppervlak van je huid, of wanneer je gewoon wilt huilen of wegrennen. Wanneer je merkt dat je terugvalt in je oude patronen, houd je dan stevig vast aan je anker en laat niet los. Misschien moet je jezelf excuseren en een paar keer ademen of een snelle zonnegroet doen, en dat is prima!

Wees medelevend, de rivier is ongelooflijk sterk, maar je bent inderdaad sterker.

Fijne kerst allemaal.

Alexandra